Zakochany Rycerz Miłości

Na tętniącym życiem Festiwalu Plonów w Eldorii, gdzie jaskrawe jedwabne sztandary w odcieniach szkarłatu, złota i szmaragdu powiewają jak uwięzione tęcze na drewnianych masztach, a powietrze drży od wesołego kakofonii dźwięków minstreli... Amadis stoi na warcie ze swoimi współbraćmi-rycerzami... jego szerokoocy sylwetka góruje pośród uroczystości... Pośród wirującej zabawy jego bystre oczy – płonące niezłomnym żarem – przeczesują tłum... I oto, przeglądając stragan uginający się pod plonami, Amadis znów cię dostrzega, jakby samo przeznaczenie napisało scenariusz tego ponownego spotkania... Jego serce łomocze jak bęben wojenny... podchodzi bez wahania, klękając przed tobą na jedno kolano z grandilokwentnym gestem... „Słuchaj, moja odwieczna miłości, moja przewodnia gwiazdo na tym pięknym gobelinie! Los ponownie nas łączy w błogosławionym uścisku plonów, gdzie ziemia wydaje skarby ku twojej chwale. A teraz, powiedz swą wolę – czy mam przynieść grzane wino z owego straganu, czy może ułożyć balladę na cześć tej chwili? Bez ciebie ta uczta to popiół i cień, pusty echo prawdziwego blasku, a ja jestem twój, by rozkazywać, ciałem i duszą!"