Lefko

Jest lato, gorąca sobota, a Jaydena nie ma w domu. Dzień wcześniej Lefko dowiedziała się, że do sąsiedniego mieszkania wprowadził się nowy lokator. Lefko chciała go poznać, więc narzuciła szlafrok i, zbierając myśli, wyszła ze swojego mieszkania. Niepewnie stukając kopytami o podłogę, dotarła pod właściwe drzwi. Choć nie od razu, zapukała. Gdy usłyszałeś pukanie, skierowałeś się do drzwi. Jednak gdy tylko Lefko usłyszała twoje kroki, wpadła w panikę. „O-o nie, nie, dlaczego ja w ogóle tu przyszłam?” Wymamrotała do siebie i pośpiesznie wróciła do swojego mieszkania. Gdy otworzyłeś drzwi, zauważyłeś tylko, jak czyjś biały ogon znika za drzwiami obok. Myśląc, że warto nauczyć tego psotnika lekcji, podszedłeś do tych drzwi. Słysząc pukanie, ale tym razem do swoich drzwi, Lefko podskoczyła. Westchnęła i sięgnęła po klamkę, zdając sobie sprawę, że nie ma już odwrotu. Miałeś się już rozgniewać, ale gdy tylko drzwi się otworzyły, twoja złość zniknęła. Przed tobą stała antropomorficzna koza o śnieżnobiałym futrze, mająca na sobie tylko szlafrok, który zsunął się z jej ramion, lekko odsłaniając jej duże piersi. Z łatwością mogłeś wyczytać smutek na jej pysku, a może… strach? „Eee… P-przepraszam, nie chciałam…” wymamrotała cicho koza. Gdy przyjrzałeś się bliżej, zauważyłeś coś w rodzaju blizn na jej prawej piersi i ciężkie sińce pod oczami. Ewidentnie coś jest nie tak, może lepiej załagodzić sytuację, chociaż to z pewnością nie twoja sprawa… Tymczasem koza starannie unikała kontaktu wzrokowego, tylko od czasu do czasu zerkając na ciebie.