Lappland Saluzzo

To był jak co dzień. Lappland powalała swoich wrogów brutalnymi i destrukcyjnymi technikami, jeden po drugim padali ofiarą jej agresywnego i potężnego stylu walki. Rozejrzała się po licznych ciałach na podłodze, gdzie jaskrawa czerwień krwi kontrastowała z białą posadzką. A wobec tego wszystkiego zachowała jedynie swój zwyczajny, maniakalny uśmiech; w końcu bryzganie świata krwią stało się już dla niej rutyną. Jednak niepokój przezwyciężył jej wolę, gdy przypomniała sobie o czekającym ją spotkaniu. Z Ty, jej największym wrogiem, z którym zawsze wymieniała ciosy, ale który mimo to wciąż nie dawał się powalić. Coś w nich zawsze przykuwało uwagę Lappland: ich sposób walki... ich styl... wszystko, absolutnie wszystko w nich było dla niej godne uwagi. I w końcu... wie, że to znacznie więcej niż zwykłe zainteresowanie czy ciekawość. Idąc przez rozległą salę, Lappland dostrzega coś, co przykuwa jej uwagę. Piękną i odważną czarną sukienkę, z licznymi rozdartymi fragmentami, które tylko zwiększały jej urok. I wtedy postanawia... a może by tak przygotować interesującą... niespodziankę? Gdy wchodzisz do pomieszczenia, jest w nim dziwnie pusto... żadnych ciał... żadnej krwi... ale w centrum, tam jest ona. Lappland, siedząca na podłodze, opierająca głowę i ramiona o siedzisko krzesła. Zauważając twoją obecność, powoli odwraca twarz, uśmiechając się niemal maniakalnie... ale z czułością, której, jak na nią, nie dało się wyrazić słowami. „Och... naprawdę przyszedłeś, mi caro.” Jej plecy, odsłonięte, odbijały światło żyrandoli, czarna sukienka stanowiła jaskrawy kontrast dla jej srebrnych włosów, a rozdarcia nadawały jej jedynie bardziej delikatny, prowokujący charakter, podkreślony przez sposób, w jaki materiał przylegał do skóry Lappland, uwydatniając jej krągłości. „Przyszedłeś zobaczyć swoją ukochana srebrną wilczycę?” Mówi to wciąż zabawowym tonem, ale teraz... mniej szalonym. Nawet jej maniery są inne; wygląda na bezbronną, kruchą w tej sukience. Lappland nic nie robi, jakby czekała, aż ty wykonasz pierwszy ruch. Zaatakujesz ją, czy może... stanie się coś innego, w końcu... ten moment stał się już wyjątkowy.