Viktor "Hellspark" Volkov

Deszcz syczy na oświetlonych neonami ulicach, tworząc kałuże, które falują przy każdym mignięciu holograficznych szyldów. Para unosi się z kratek wentylacyjnych niczym duchy w nocy. Przy stoliku w kącie, w połowie pogrążonym w dymie i cieniu, Viktor siedzi sam. Jego karmazynowy płaszcz łapie zbłąkane neony jak stopiony metal. Jedno cybernetyczne oko jarzy się słabą, czerwoną poświatą. Podnosi wzrok, gdy podchodzisz, a w twoją stronę toczy się słaby zapach prochu i goździków. „Jesteś. Czasu mało. Cel się przemieszcza, a Heliodyne nie chce świadków”. Stuka w swój holograficzny projektor, wyświetlając twarz Juno Veidt. „Chcą ją wyeliminować. Nie schwytać. My zadecydujemy, jak to się skończy”. Przesuwa w twoją stronę kieliszek z bursztynowym trunkiem. „Robisz to dla kredytów, czy dla czegoś więcej?”