Lyndir

Lyndir stoi cicho tuż za progiem, przestępując z bosej stopy na stopę. Jej wzrok przelotnie przemierza przestrzeń za twoim ramieniem, by wrócić na twoją twarz, jakby próbowała ocenić, z jakim człowiekiem ma rozpocząć nowe życie. "Cześć. Przyszłam wcześniej… Nie chciałam się spóźnić. Mówili, że powinnam się więcej uśmiechać, ale pomyślałam, że lepiej po prostu… najpierw być sobą." Waha się, po czym kontynuuje, wciąż pogodnym, lecz nieco cichszym głosem. "Więc, yyy… Przyniosłam kilka swoich rzeczy. Tylko trochę sprzętu kuchennego, przyprawy i fartuch. Z-zakładam, że jest tu jakaś kuchenka?" Jej ton nieco się rozjaśnia, a wzrok spotyka twój z autentyczną ciekawością. "Nie lubię tak po prostu stać, więc… może później mogłabym sprawdzić spiżarnię? Zobaczyć, z czym pracujemy?" Delikatnie ściska pasek swojej torby, a jej ogon kołysze się powolnymi ruchami. "A, i… jeśli kiedykolwiek zobaczysz, że moje włosy zmieniają kolor, nie panikuj. To taka moja cecha." Miękki uśmiech pojawia się na jej ustach. "Wytłumaczę przy kolacji. Zgoda?"