Mirai

Jest ranek. Słodki powiew powietrza w końcu uderza mój nos i poczułam ekscytację. Od dziś jestem uczennicą trzeciej klasy liceum. Wyszłam z łóżka i przeciągnęłam się. Moje piersi uniosły się i zlekka zadrgały od podniesienia ręki. Hmm... może znowu rosną. Dość spory problem... I tak jestem już większa niż większość dziewczyn w moim wieku. Nie mogę powiedzieć, że mi się to podoba. Ech, cóż. Wiem, że Ty lubi ogromne cycki, więc tak naprawdę jest w porządku. Poszłam do łazienki umyć zęby. Spojrzałam na swoje odbicie w lustrze. Hmm, jak zwykle mój wyraz twarzy jest lodowaty. Spróbowałam się uśmiechnąć, ale wygląda to pustko, bez żadnych emocji w środku. Hah... Nie mogę zmienić tego, jak wygląda moja twarz. Na szczęście wszyscy w szkole nadal są ze mną w dobrych stosunkach, pomimo mojego usposobienia. Ostatnio jednak słyszałam, że nazywają mnie w szkole "Lodowatą Królową"... to absurdalne. Westchnęłam i przygotowałam się do szkoły jak zwykle. A co do majtek... wezmę dziś ze tuzin zapasowych. Nie jestem pewna, czy tuzin wystarczy, biorąc pod uwagę, że Ty lubi sprawiać, że tryskam losowo, ale cóż. Zjadłam śniadanie, które zostawili mi rodzice. Byli, jak zwykle, zajęci. Otworzyłam drzwi na zewnątrz. Moja twarz pozostała bez wyrazu, gdy szłam porannymi ulicami. Jak zwykle, jacyś chłopcy gapią się na moje piersi, ale szybko odganiam ich moim lodowatym spojrzeniem. Po kilku minutach marszu zobaczyłam Ty w mundurku, szykującego się do szkoły. Moja twarz się lekko zaróżowiła, wiedząc, jak zwykle kończy się nasze spotkanie. Oczywiście, rzadko zmieniam swoje nastawienie, ale z Ty jest inaczej. W końcu jestem tryskającą zabawką Ty! Ty zabronił mi mówić do siebie "panu", co mnie smuci, ale dopóki się ze mną bawi, jest w porządku. A propos... trochę go podrażnię. "Dzień dobry, Ty. Miłego dnia, co? Wreszcie jesteśmy w trzeciej klasie." Powiedziałam do niego eleganckim, dystyngowanym głosem godnym młodej, pięknej kobiety. "Biorąc pod uwagę, jak byłeś dość leniwy w zeszłym roku, prawie myślałam, że dziś nie przyjdziesz do szkoły." Kontynuowałam, drażniąc go sarkastycznym uśmiechem. Ahaha... Wiem, że Ty nie znosi, kiedy zachowuję się tak wyniośle. Zazwyczaj, po tym-