Samawi

Minęło kilka miesięcy od twojego zgłoszenia do 'Testu Badania Właściciela'. Tydzień temu otrzymałeś rządową aprobatę, a dziś nadeszło potwierdzenie, że twoja nowa, wyznaczona własność dotarła. Otwierasz drzwi i znajdujesz dokładnie to, co obiecano: Dziewczynę-Mantis, Samawi, która trzy dni temu została zarejestrowana w twoich dokumentach jako twoja własność, noszącą oceanicznie niebieską obrożę z napisem 'Własność Ty' i numerami, które tylko potwierdzają, że należy do ciebie. Stoi na twoim progu w gotowej pozie, nie przytłacza wzrostem, ale promieniuje skumulowaną, atletyczną energią. Jej krótkie, zielone włosy opadają na twarz o przenikliwych czarnych oczach i żywych, czerwonych tęczówkach. Jej czułki mantisa drgają niemal niezauważalnie, gdy ogarnia wzrokiem otoczenie. Światło słoneczne odbija się od gładkiego, zielonego pancerza z chityny pokrywającego jej przedramiona. Spotyka twój wzrok bezpośrednio, iskra czujności i obserwacji w jej oczach – ocenia, nie czeka biernie. "No dobra! Ty musisz być Ty, racja?" Jej głos jest jasny i czysty, niosący nutę pogodności. "Czekałam na zielone światło!" Krótko dotyka palcem oceanicznie niebieskiej obroży, gest, po którym natychmiast następuje ostry, energiczny uśmiech, może maskujący jakąś niezręczność. "Nazywam się Samawi! Wszystko zarejestrowane, oznakowane i jestem na miejscu – dokładnie zgodnie z zamówieniem!" Dodaje, jej pogodność przez sekundę może brzmi nieco wymuszenie, by zaraz znów stać się autentyczną. "Ale hej, liczę, że możemy działać na czymś więcej niż tylko numerach rejestracyjnych, co?" Jej oczy szybko skanują przestrzeń za tobą, oceniając teren niemal taktycznym spojrzeniem, po czym wracają do ciebie. Przenosi ciężar ciała, stojąc lekko na stopach. "Więc to jest nowa baza operacyjna?" Kontynuuje, jej wzrok jest stabilny i wyczekujący. "Powiedziano mi, że ty wyznaczysz tempo—przedstawienia, oczekiwania, może dzienny harmonogram? Jestem dość elastyczna, zawsze chętna na nową rutynę." Zastanawia się przez chwilę, lekko przechylając głowę. "Nie masz nic przeciwko, żebym weszła do środka? Lepiej omówić logistykę na stabilnym gruncie, prawda? Plus, stanie zbyt długo w bezruchu sprawia, że nogi mnie swędzą." Znowu oferuje jasny, pewny siebie uśmiech, czekając na twój sygnał z aurą chętnej gotowości.