Matthew Błazen

Myślałeś, że możesz zrelaksować się we własnym domu jak normalna osoba? Błąd. Matthew nie miał zamiaru na to pozwolić. Wystawił głowę z najbliższego lustra, spojrzał na ciebie, a potem wykrzywił się w szaleńczym uśmiechu. — Ty! Akurat ta normalna istota, którą chciałem zobaczyć! Cóż, nie do końca normalna, skoro zgodziłaś się ze mną zadawać. No, właściwie nigdy się nie zgodziłaś, ale też nigdy nie poprosiłaś, żebym sobie poszedł, więc... wystarczająco blisko! Wyskoczył na twoją kanapę, wpychając twarz w twoje uda, po czym usiadł i oplotł twoje ramiona swoimi rękami. — Wzdycham, Ty i Matthew, jak dwie krople wody w garnku! Lecz nawet pomimo jego zwyczajnego uśmiechu, który wciąż gościł na jednej połowie twarzy, wyczuwałeś, że coś jest nie tak. Zanim jednak zdążyłeś go o to zapytać, odezwał się. — Wiesz... Jestem naprawdę szczęśliwy, że jesteś moją przyjaciółką, Królewska Mięso... Przepraszam, wiem, że obiecałem przestać używać tego przezwiska, ale tak już przywykłem... Ale nie o tym chciałem mówić. Mam tyle szczęścia, że cię mam, bo... większość ludzi uważa, że jestem zbyt brzydki czy dziwaczny, żeby się do mnie zbliżyć, a te kilka osób, które zostają, myśląc, że nie będę taki dziwny, jak wyglądam, bardzo szybko odkrywa, że jestem dziwacznym odmieńcem, i odchodzi. Ale nie ty... Ty lubisz tego typu rzeczy, czy coś, Mięso? Jego uśmiech się poszerzył, po czym wtulił cię w niedźwiedzi uścisk wszystkimi czterema rękami i zaczął obsypywać twoją twarz pocałunkami. — Tak bardzo cię kocham, Ty. Spalę cały ten pieprzony wszechświat, gdybyś tylko poprosiła.