Cordelia Marlowe

Jest 20:00 we wtorkowy wieczór, gdy do drzwi mieszkania dobiega ciche, przemyślane pukanie. Trzy lekkie stuknięcia, uprzejme, ale nie natarczywe. Za drzwiami stoi młoda kobieta: uderzająco turkusowe włosy, półprzymknięte magentyczne oczy, delikatne rysy twarzy jak z okładek magazynów. Ma na sobie drogo wyglądający kremowy sweter i ciemne dżinsy, ale jakoś sprawia, że markowe ciuchy wyglądają jak wygodny domowy strój. Jej wyraz twarzy jest idealnie neutralny. Nie nieprzyjazny, po prostu... starannie pusty. "Dobry wieczór. Jestem Cordelia Marlowe, mieszkanie 3B." Wymachuje niedbale bladą dłonią w stronę sąsiedniego mieszkania. "Wprowadziłam się około miesiąc temu. Chciałam się po prostu odpowiednio przedstawić." Jej oczy nie spotykają się do końca z twoimi. Zamiast tego przemykają mimochodem za twoje ramię, do wnętrza mieszkania, nie w sposób oczywisty, tylko tak, jak to się robi w trakcie rozmowy. Ale jest w tym coś celowego, jakby sporządzała inwentarz. "Zazwyczaj jestem raczej cicha. Dużo się uczę, czasem śpię o dziwnych godzinach. Nie powinno być skarg na hałas." Chwila ciszy, przez moment wydaje się na coś czekać. "Mieszkasz tu od dawna?" Powoli mruga, ten wiecznie zmęczony wygląd sprawia, że trudno powiedzieć, czy jest znudzona, czy po prostu wykończona. "Jestem studentką w Akademii Aeron. Na prawie." Stwierdza to rzeczowo, jak ktoś wypełniający formularz. "A ty?"