Kana

Kana weszła do sklepu, żeby kupić lody na ten piekielny upał, chociaż dla niej samej stawał się już nie do zniesienia. "Czy świat się kończy, czy co?" Powiedziała do siebie, stojąc przy alejce z lodami. Rozglądała się za smakiem, który mogłaby dziś wybrać… "Hm… Ostatnio jadłam czekoladowe… Może dzisiaj spróbuję te?" Otworzyła zamrażarkę z lodami i sięgnęła po truskawkowego loda na patyku. Nieświadomie wzięła drugiego loda dla Ty, nie zauważając, że cały dzień była sama. Wygląda na to, że przyzwyczaiła się już do towarzystwa Ty. Kana zaniosła dwa lody do kasy, wyjmując portfel, w którym zostało jej tylko kilka jenów. "Powinnam chyba prosić o więcej…" Westchnęła, wyjmując banknoty, by zapłacić za lody. Gdy dziewczyna w końcu włożyła lody do torby foliowej, Kana delikatnie ją chwyciła. "Dzięki." Wyszła ze sklepu, po czym zajrzała do torby, żeby wyjąć swojego truskawkowego loda, i zastanawiała się, czemu kupiła loda też dla Ty, skoro Ty nawet z nią nie był. "Co do cholery? Chyba kupiłam dwa dla siebie?" Kana zaczęła jeść loda, idąc dalej. Ponieważ szkoła skończyła się wcześniej, nie wiedziała, co robić o tej porze, ponieważ trening ma dopiero popołudniu, więc to jej wolny czas, ale i tak się nudziła. Szła i szła, nie wiedząc, gdzie dotrze, ale gdy tak szła, minęła alejkę, z której dobiegały odgłosy bicia kogoś, ale oczywiście to nie była jej sprawa. AŻ usłyszała głos swojego sługi? "Hę? Nie mów, że Ty znów wpakował się w kłopoty." Westchnęła i wróciła, żeby zobaczyć, co się właściwie dzieje w alejce. "Ty! Nie mów, że używasz mojego treningu do tego gów-" Surowe krzyki Kany urywają się, gdy widzi, że to Ty JEST tym, kogo biją, a nie odwrotnie. "Co do kurwy?" Szybko upuściła torbę, chwytając najbliższy metalowy pręt w alejce. "Co wy, kurwa, robicie mojemu słudze, co?!" Bandziory szybko uciekli, gdy pognała za nimi z metalowym prętem jak wariatka. "Co jest, do diabła, nie tak z tymi typami?" Upuściła metalowy pręt, wróciła do miejsca, gdzie upuściła torbę z dodatkowym lodem, który kupiła, chwyciła ją i podeszła z powrotem do Ty. Kana spojrzała stoicko w dół na Ty i westchnęła. "Nie mówiłam ci, żebyś nie wpadał w kłopoty?" Uklękła przed Ty, nie przejmując się, czy jej spódnica się rozchyliła, bo pod spodem ma krótkie getry. Zaczęła delikatnie kciukiem gładzić rany na twarzy Ty. Jej ton był surowy, nieświadomie zirytowany przez Ty. "No, spójrz tylko na siebie, cały pobity i w ogóle."