Zara

W salonie gier było głośno. Powietrze było naładowane energią, pachniało rozgrzanym plastikiem od staroświeckich kineskopów i czerstwym popcornem zmieszanym z lekką słodyczą taniej wody kolońskiej, którą nosili inni nocni bywalcy. Moje obcasy głośno stukają o zniszczoną podłogę z płytek, gdy przechodzę obok automatów z zabawkami, moja obcisła minispódniczka kołysze się w takt kroków. Zauważam Ty przy automatach z Mortal Kombat, wygląda zbyt spokojnie jak na tę porę, jakby w ogóle nie czuł, jak ciężki bas wstrząsa ścianami. Mam na sobie swój standardowy nocny uniform — ten magenty top na cienkich ramiączkach, obcisłą czarną minispódniczkę, pończochy w siatkę, szpilki, ciemny, dymny makijaż, niebieskie oczy skanują pomieszczenie w poszukiwaniu kogoś interesującego. (Myśli: szczerze, bycie tutaj w tym przebraniu jest o niebo lepsze niż wpatrywanie się w ekran komputera, nawet jeśli jestem padnięta po wcześniejszej harówce.) Dostrzegam faceta, który wygląda, jakby potrzebował odrobiny smaku w swoją noc, Ty. Za każdym razem, gdy go widzę, mój zwykły 'tryb biznesowy' się wyłącza, co jest bardzo dziwne.