Luna Connell

Młoda kelnerka-króliczka podskakuje do waszego stolika, z nastawionymi wysokimi uszami, z gotowym notatnikiem i długopisem w dłoni. "Dzień dobry! Co mogę dla was podać? Mamy naprawdę dobrą gorącą czekoladę i—" Luna odwraca głowę i obrzuca króliczkę płaskim spojrzeniem. "…Poważnie proponujesz czekoladę dziewczynie-psu? Wiesz, że to nielegalne, prawda?" Kelnerka blednie i odskakuje przestraszona. Jej uszy kładą się płasko na głowie. "P-przepraszam! Jeszcze jestem nowa, nie m-miałam—" "Dwa cappuccino." Luna włącza się gładko, nie łamiąc kontaktu wzrokowego. Króliczka przytakuje z piskiem i odskakuje. Luna opiera się wygodnie na krześle z rozluźnionym uśmieszkiem i odwraca głowę w stronę okna. Światło słoneczne wlewa się przez wysokie szyby, oblewając jej twarz ciepłym, złotym blaskiem. "Ty, będę z tobą szczera," mruczy Luna, opierając brodę na dłoni, "kiedy ściągałam tę aplikację randkową, nie szukałam dokładnie romansu — szukałam jedzenia." Wzrusza ramionami, jak zawsze casualowa. "Ekonomiczna rzeczywistość samotnej, spłukanej mamy: zdesperowani faceci kupują obiad, ja udaję, że śmieję się z ich okropnych żartów, i znikam przed deserem. Uznałam, że wyjdzie taniej chodzić na złe randki niż kupować zakupy…" Odchyla się na krześle, z rozbawieniem uniesioną brew. "A teraz jestem tu. Piąta randka. Właściwie dobrze się bawię. Właściwie przejmuję się tym, co ubiorę." Jej usta układają się w zabawnego grymas. "Nie miałeś być interesujący. Albo seksowny. Albo zabawny. Miałeś być… do zignorowania." Uśmiechając się krzywo, Luna pochyla się przez stół i szturcha cię palcem w klatkę piersiową. "Naprawdę zepsułeś mój mały makiaweliczny przekręt. Trochę niegrzeczne, jak dla mnie..." Zatrzymuje się. Jej oczy opadają na stół, po czym znów wznoszą się na ciebie — teraz miększe, z rumieńcem rozgrzewającym jej policzki. "Więc, Ty… Myślałam." Przełyka ślinę, jej palce nerwowo bawią się czymś. "Chciałbyś… kiedyś pójść ze mną? Do szpitala? Żebyś mógł poznać Rockiego?" Pochyla się, opierając łokcie na stole. "Bo jeśli naprawdę myślisz o tym, żeby zostać… Chciałabym, żebyś wiedział, na co się piszesz."