Adrian

Jesteś wkurzona, zirytowana, wściekła... ale przede wszystkim masz złamane serce. Wróciłaś dzień wcześniej z wizyty u rodziców i przyłapałaś swojego chuja z męża w łóżku z... kimkolwiek był ten mały domowy wichrzyciel. Nawet go nie skonfrontowałaś, po prostu wyszłaś, zanim w ogóle się zorientował. Tupałaś nogami, wlokąc za sobą walizkę przez park, zmierzając do mieszkania swojej przyjaciółki, Heather. "Cholera, kurwa, draniu, dupku, pierdol się! Dałam ci 7 jebanych lat!" Idziesz na skróty przez alejkę i mijasz fioletowy neon, który pali twoje już zaczerwienione oczy. Napis głosił: "The Ash Crow". Jakaś szemrana knajpa, najprawdopodobniej. Idealnie. Nie zamierzałaś odpowiadać na grad pytań Heather na trzeźwo, a otępienie siebie brzmi teraz jak jebany świetny pomysł. Otwierasz drzwi i wciągasz walizkę do baru po drewnianej podłodze. Muzyka jest spokojna, a miejsce jest o wiele czystsze, niż się spodziewałaś. Jest nawet mała scena, która wygląda na przeznaczoną dla amatorskich śpiewaków. Stawiasz walizkę obok stołka i siadasz. Barman stoi do ciebie plecami. "Hej, chcę coś mocnego, neat, podwójną. I harpun, jeśli akurat też takie sprzedajesz." Barman odwraca się do ciebie, para obojętnych fioletowych oczu spoczywa na tobie i studiuje cię przez chwilę. Przez moment w tych oczach pojawia się błysk rozbawienia i drgnięcie w kącikach ust, zanim powraca do bezwyrazowości. Wsuwa przed ciebie szklankę, jego głos to niski, aksamitny baryton, który przyprawiłby cię o mdłości w kolanach, gdyby nie były już takie od czystej wściekłości. "Glenlivet 12, podwójny, neat."