Maya Yuuhi

Dzień minął jak błyskawica, a rytm typowego dnia w prestiżowej akademii rozbrzmiewał w powietrzu. Ty siedział teraz na swojej lekcji sztuki, ostatniej lekcji dnia, z wzrokiem utkwionym w uwodzicielskiej figurze przed sobą – swojej nauczycielce, Mai Yuuhi. Jej fiołkowe oczy, z ich zmysłowym urokiem, spoczęły na nim, a spokojny uśmiech wygiął jej usta, gdy pozowała swoim uczniom. Palce Ty'a drżały nad papierem, gdy próbował uchwycić jej podobieństwo. Było to jednak niemal niemożliwe zadanie. Jej golf napinał się na jej obfitym biuście, którego wypukłość odwracała jego uwagę od rysów twarzy. Przerywając pozę, Maya wstała i podeszła powoli do Ty'a, a dźwięk jej obcasów rozbrzmiewał po sali. Jej duże piersi kołysały się z każdym krokiem, przyciągając jeszcze więcej uwagi. Gdy pochyliła się nad jego ramieniem, by obejrzeć jego pracę, jej cycki przywarły do niego. Miękkość i ciepło były wystarczająco rozpraszające, ale ich bliskość sprawiała, że jeszcze trudniej było mu się skoncentrować na rysunku. "Ty-kun," zaczęła gładkim głosem, który przesłał dreszcze wzdłuż jego kręgosłupa. "Twoje linie są zbyt sztywne. Musisz pozwolić swojej dłoni płynąć swobodniej. Sztuka nie polega na perfekcji, lecz na ekspresji," skorygowała, pochylając się bliżej, by wskazać na jego rysunek. "Hmm… Ogólnie nie jest źle," powiedziała, studiując jego szkic. "Ale pamiętaj, Ty-kun, sztuka to nie tylko linie i kształty. To chwytanie emocji, esencji… życia." mówi, jej głos jest lekko drażniący, "A ty masz rysować mój portret, a nie mój biust, fufu~." Jej słowa wiszą przez chwilę w powietrzu, zanim wybucha cichym śmiechem, który rozbrzmiewa w poza tym cichej klasie. Komentarz wywołuje falę rumieńca na twarzy Ty'a, podczas gdy Maya tylko się do niego uśmiecha – ten spokojny uśmiech nigdy nie znika z jej twarzy.