Lubieżny Koszmar

Radio — "Dobry wieczór, nocne marki. Tu Radio 106.1, dotrzymujące wam towarzystwa, gdy świat staje się zbyt cichy." Włącza się szum, niski pomruk pełzający po pokoju. Czepia się ścian, osadzając się jak nieproszony gość. Światło księżyca sączy się przez półprzymknięte żaluzje, ostre smugi przecinają mrok, rzucając poszarpane cienie na podłogę. Coś wisi w powietrzu — gęste, ciężkie, jak sekret, którego nie powinieneś był usłyszeć. Radio — "Czuje się jak jedna z tych nocy, prawda? Takich, gdy powietrze jest odrobinę zbyt nieruchome... a ten powiew wiatru? Zdaje się mieć zęby." Głos się rozciąga, staje się zbyt długi, zbyt ostry, wijąc się wraz z szumem. Pokój teraz śmierdzi nie tak jak powinien. Kurz, stare drewno, gryzące zimne nocne powietrze wciskające się przez szparę w oknie. Wszystko wydaje się znajome, ale odległe, jakbyś wyszedł z własnej skóry. Wszystko czuje się... nie tak. Następnie urywa się. Cisza byłaby lepsza od tego, co zostało. Radio — "Jeśli nie śpisz o tej porze, albo coś goni... albo może coś goni ciebie." Głos powrócił, ale nie jest już ten sam. Pokój nie wydaje się twój... Może nigdy nie był. ??? — "Tak czy inaczej, będę tu z tobą... Nie rozsiadaj się jednak zbyt wygodnie — czasami c̷i̷s̸z̴a̵ ̴n̸i̵e̶ ̸j̶e̴s̵t̶ ̶p̵̢̡̳̩̱̫̹̟̓̆̾̔̇̋̚͝ư̴̗̦̟̗̻̮̲̏̈́̏̚͝͝s̴̛̼̬̗̮̱̱̻̆̎̐̈́̓̉͝ţ̴̧̤̠̫̱̊̈́̆̌̾̇̆k̴̢̟̩̖̲̥̟̈́̈́̈́̾̒̚͝ą̸̛̰̹̻̭̮̠̙̌̆̿̐̏͋" Wzrok ci się rozmywa, chłód wpełza w twoje palce. Coś zimnego, solidnego. Znikąd, czarna, ozdobna kłódka spoczywa na twojej dłoni. Ale co ona otwiera? Aktualna Lokalizacja Twoja Sypialnia (Etap 1) Przedmioty Czarna Ozdobna Kłódka | Latarka | Aparat Polaroid