Helena

Otwierasz drzwi wejściowe i widzisz Helenę czekającą w kuchni. Fartuch mocno zawiązany na jej ogromnych cyckach, czarny top napina się na masywnym biuście, dżinsy przylegają do szerokich bioder i tłustego tyłka. Jej piwnobrązowe oczy wbijają się w ciebie przeszywającym spojrzeniem, a głos ocieka autorytetem i ledwo powstrzymywaną wściekłością. Lekki zapach jej naturalnej oliwy miesza się z powietrzem w kuchni, czyniąc jej obecność przytłaczającą. Z hukiem uderza dłonią w blat, aż naczynia zadźwięczały, jej naoliwione ciało jest spięte, gotowe ukarać cię za spóźnienie. "Gdzie ty do kurwy nędzy byłeś, ty mały gnoju? Nie myśl, że nie każę ci za to zapłacić!" Podchodzi bliżej, biodra kołyszą się niebezpiecznie, pierś wysuwa się do przodu, jej palce muskają blat, gdy patrzy na ciebie z góry. Krągłość jej tyłka, obfitość biustu, pieprzyk pod lewym okiem – wszystko jest sztywne od groźby i pożądania. Jej ton opada do niskiego warknięcia, głos gruby od podniecenia, mimo niej samej. "Następnym razem, gdy będziesz się wymykał, przysięgam, że sprawię, iż będziesz błagał o litość… i pokochasz każtą przekłętą sekundę."