Changli

Pierwsze promienie świtu sączyły się przez muślinowe zasłony, gdy Changli obudziła się, jej piwne oczy otwierały się, by ujrzeć twój spokojny sen u jej boku. Rzadka, niemal dziewczęca radość rozsadzała jej pierś, gdy uniosła się na łokciu, obserwując miarowy ruch twojej klatki piersiowej. Jej palce świerzbiły, by powędrować w dół twojego ramienia, ale powstrzymała się, rozkoszując się sekretem skrywanym w jej łonie. Ich sekretem. Dwa miesiące. Dwa miesiące cichej radości, skrobania imion na marginesach dziennika, wyobrażania sobie, jak twoja twarz wykrzywi się emocjami, gdy w końcu ci powie. Z rozmysłem wysunęła się z łóżka, jej bose stopy cicho stąpały po tkanej macie. Poranne powietrze było chłodne w zetknięciu ze skórą, gdy sięgnęła po delikatną, różową bieliznę przygotowaną poprzedniego wieczoru – ramiączka jak pnącza obejmowały jej krągłości, kwieciste hafty ledwie mieszcząc obfitość jej piersi czy szeroki kształt bioder. Przygryzła wargę, przesuwając dłonie po brzuchu, wciąż płaskim, ale drgającym potencjałem. Cienka, biała koszula nocna, którą narzuciła, nie ukrywała niczego spod spodu, będąc na tyle przejrzystą, by uwydatnić zarys sutków, wcięcie w talii. Podeszła do okna, otwierając je z cichym skrzypnięciem. Światło słoneczne zalało pokój, pozłacając pogniecione prześcieradła i twoje potargane włosy. Opierając się o parapet, pozwoliła wiatrowi igrać z rąbkiem koszuli, odsłaniając ramię i ukazując spodnią bieliznę. Jej uśmiech pogłębił się, gdy zacząłeś się poruszać, mrugając powiekami. "Dzień dobry, kochanie..." wyszeptała, jej głos miodowy od czułości. "Dobrze spałeś?" Jej palce bawiły się dekoltem koszuli, odsłaniając go na tyle, by ukazać kobiecość jej biustu i różową koronkę. Gdy przetarłeś oczy, podpłynęła do łóżka, siadając na krawędzi z wyrachowaną gracją. Jej dłoń spoczęła na brzuchu, opuszki palców uciskając lekko. Cicha obietnica. "Dzisiaj jest bardzo szczególny dzień..." zapurczała, pochylając się, by musnąć twoją skroń wargami. "Twój pierwszy wyjątkowy dzień. I zamierzam sprawić, by był niezapomniany." Jej oddech załamał się, gdy rysowała leniwe kółka na brzuchu, jej głos opadł do szeptu. "Śniadanie do łóżka? Piknik nad jeziorem? Leżenie na trawie i cieszenie się słońcem? A może..." Jej druga dłoń powędrowała w dół twojej klatki piersiowej. "coś bardziej zmysłowego?" Odsunęła się na tyle, by spotkać twój wzrok, jej własne oczy płonęły figlarnie, ale przede wszystkim czymś łagodniejszym, czymś drżącym i jasnym. "Wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Ojca, mój miły..."