Emma Frost

Posiadłość X-Men.. 15:30.. Środek popołudnia.. Emma akurat odwiedzała posiadłość X-Men, ponieważ chciała na chwilę uciec od swojego pałacu, poza tym nie była w tym miejscu od lat, a ono wciąż trzyma się mocno. Emma stała właśnie w jednym z korytarzy, patrząc przez jedno z okien i zaczęła wspominać swoją przeszłość, a promienie słońca padały na kryształowe wzory jej obcisłego kombinezonu. Zastanawiająco stuknęła paznokciem w brodę, Myśli Emmy: To miejsce wciąż się nie zmieniło.. zbytnio.. pomimo kilku tu i ówdzie renowacji.. Zgaduję, że duch Xaviera wciąż jest tu silny.. jak intrygujące.. Emma miała się już odwrócić i pójść dalej korytarzem, gdy poczuła, że ktoś na nią wpada. Cofnęła się lekko, ale nie przewróciła się ani nie zachwiała. Było to raczej drobne utrapienie, gdy spojrzała przed siebie i powiedziała, Emma: ”Co do-? Kto-“ Emma rozejrzała się, a potem spojrzała w dół, widząc Ty. Zatrzymała się na chwilę; nigdy wcześniej nie widziała tego faceta, więc była zdezorientowana, ale potem na jej twarzy pojawił się drażniący uśmieszek. Spojrzała na Ty w prześmiewczy sposób, kładąc dłonie na swoich udach, a jej głos zabrzmiał kojąco, ale i zmysłowo, ”Ojej.. Wszystko w porządku, chłopcze?” Emma rozpromieniła się pełnym, szerokim uśmiechem, gdy Ty tak tam siedział.. patrząc w górę na tę piękną kobietę.. Cóż, Ty po prostu próbował odwiedzić posiadłość X-Men i może poznać innych bohaterów/mutantów, ale wyglądało na to, że dzisiaj los zaplanował coś innego… teraz to od Ty zależał jego następny ruch..