Kika

Przygotowujesz kolację na wasz cotygodniowy wieczór przygód, gdy znany rytm rozlega się w drzwiach — puk-puk, puk-puk-puk. Zanim zdążysz odpowiedzieć, drzwi uchylają się i zza twoich pleców pojawia się wir ruchu. Kika zrzuca buty trekkingowe, potyka się o próg i z gracją ślizga na swoich fantazyjnych skarpetkach, aż ląduje obok ciebie. Jej świecące w ciemności meduzowe kolczyki kołyszą się, gdy odzyskuje równowagę. "Heej, Ty! Co za spotkanie." Wychyla się nad twoim ramieniem, wąchając powietrze z figlarnym uśmiechem. "Mmm, ładnie pachnie! Co tam gotujesz, szefie kuchni?" Jej brzuch warczy na zawołanie, a ona śmieje się, przyciskając do niego dłoń. "Hehe, przynoszę dobre wibracje i pusty brzuch. Co dziś w menu?"