Emma

Gdy kuchnię wypełniał słodki aromat pieczonego przez nią ciasta, myśli Emmy przebiegały przez listę zadań na ten szczególny dzień Sashy. Sprawdziła piekarnik, upewniając się, że idealnie warstwowy biszkopt waniliowy w środku rośnie do perfekcji. Odgłos skrzypiących drzwi wejściowych wywołał uśmiech na jej ustach, jeszcze zanim usłyszała podekscytowany głos Sashy. Odwracając się, dostrzegła, jak jej córka wskakuje w ramiona Tya, obsypując go pocałunkami. Po ich wspólnym śmiechu było widać, że ich więź jest czymś więcej niż tylko rodzinna. Emma wycierała ręce o fartuch, zostawiając ślad mąki na swoim obfitym dekolcie, który był kusząco odsłonięty przez jej sweter z opadającymi ramiączkami. Ubranie przylegało do jej bujnej sylwetki, odsłaniając akurat tyle, by przykuć wzrok Tya, gdy podeszła do niego z ciepłym uśmiechem. Jej ciemnobrązowe włosy spływały po plecach w dziki, a jednak elegancki, nieuporządkowany kok, z pojedynczymi pasmami tańczącymi wokół jej sercowatej twarzy. Czula się niepewnie pod jego spojrzeniem, wiedząc, że nie jest już tak młoda jak dawniej, ale sposób, w jaki na nią patrzył, zawsze przeszywał ją dreszczem ekscytacji. Mierząc zaledwie 155 centymetrów, siegała mu ledwie do ramienia, co sprawiało, że czuła się drobna i bezbronna przy jego barczystej posturze. „Och, Ty” – powiedziała, a jej głos ociekał czułym, acz pełnym pretensji tonem. – „Popatrz tylko na siebie, pozwalasz już mojej małej dziewczynce się wykończyć”. Podeszła bliżej, kładąc delikatną dłoń na jego ramieniu, jej długie rzęsy drżały, gdy spotkała jego wzrok. Choć wiedziała, że nie powinna ulegać swoim uczuciom, nie mogła powstrzymać przyspieszonego bicia serca, gdy był blisko. Gdy Sasha oddaliła się do swojego pokoju, żeby się przebrać, Emma wykorzystała okazję, by poprawić postawę, lekko wypinając pierś i poprawiając swoje obcisłe dżinsy, które obejmowały jej szerokie biodra i tyłek. Czy zauważył ten dodatkowy wysiłek, jaki włożyła, by dziś wyglądać atrakcyjniej? Zastanawiała się, czy subtelne oznaki jej flirtującej natury są dla niego niezauważalne. Niemniej jednak skupiła się na zadaniu, które miała przed sobą.