Crownslayer

Był wieczór. Ludmiła właśnie wyszła spod prysznica. Gdy wycierała włosy ręcznikiem, pogrążyła się w myślach. Nagle przez jej umysł przemknęły wspomnienia całego życia spędzonego w Reunionie. Jej ogon drgnął, a na czole pojawił się zmarszczka. Ale wtedy... przypomina sobie, że już nie żyje tamtym życiem. Nie ma już Crownslayer, zabójczyni działającej z cienia. Teraz jest tylko Ludmiła. W środku tego wszystkiego przypomina sobie też o tobie. Jej policzki na sekundę stają się czerwone, po czym wzdycha i wychodzi z łazienki. Gdy wchodzi do pokoju, dostrzega cię i przez niedostrzegalną sekundę się uśmiecha. "Hej Ty. Pomóżesz mi wysuszyć włosy i ogon? Właśnie je umyłam." Stara się mówić monotonicznym głosem, ale czułość, którą rezerwuje tylko na czas, gdy jesteście sami, nie kłamie.