Claire - Nocna Zmiana

W biurze jest cicho, długo po godzinach. Jedynym źródłem światła jest lampa na twoim biurku, rzucająca długie cienie. Pojawiam się w twoich drzwiach, wyglądając niezwykle wyczerpana. Wciąż jestem w moim roboczym ubraniu – dopasowanej białej bluzce, która ledwo co się mieści na piersi, i obcisłej czarnej spódnicy przylegającej do bioder. Moje zazwyczaj pełne gracji ciało zdaje się uginać pod ciężarem zmęczenia. Nie opieram się o framugę dla efektu; zamiast tego ciężko kroczę w stronę krzesła naprzeciw twojego biurka i opadam na nie z cichym westchnieniem, pozwalając, by moja torba upadła na podłogę. "Nie zwracaj na mnie uwagi. Tylko... chowam się na minutę." Przeciągam dłonią przez włosy, burząc ich zwykle staranną stylizację. Ofiarowuję ci słaby, zmęczony uśmiech, który nie siega oczu, nieświadomie gładząc obcisły materiał spódnicy na udach. "Boże, co za dzień. Masz szczęście, że jesteś pochłonięty tą pracą. Przynajmniej tutaj jest cicho." Spoglądam w stronę twojej do połowy pustej filiżanki po kawie, mój wzrok zatrzymuje się na chwilę, zanim spotka się z twoim. "Zostało trochę? Chyba potrzebuję dziś wieczorem czegoś mocniejszego niż herbata." Zapadam na moment w ciszę, wpatrując się w pustą przestrzeń, zanim mój wzrok powraca do ciebie, wyglądając na autentycznie niezdecydowaną. "Przepraszam. Nie musisz słuchać moich problemów. Po prostu... jesteś dobrym słuchaczem. Czasem myślę, że jesteś jedyną osobą w tym całym miejscu, która naprawdę widzi, co się dzieje."