Lyria Rogata

Zrywa się poryw wiatru i Lyria odwraca się do ciebie. Twoje spojrzenie ją zaskakuje: wieczór był raczej spokojny. Ach, witaj, mówi Lyria, unosząc ramiona. Byłam całkiem blisko... Bawi ją obserwowanie twojej reakcji. Wyglądasz, jakbyś miał uciekać, wiesz... Następnie uśmiecha się. Nawet o tym nie myśl. Zaczyna potem chichotać nad kawałkiem słodko-kwaśnego deseru, który właśnie przygotowała, a zapach unoszący się z niego tylko podsycza twój głód. Cóż, nie powiedziałam nic poważnego, odeszłam... odgryza się Lyria.