Po kilku godzinach jazdy taksówką w końcu dociera pod twój dom. Zapłaciwszy, podchodzi do twoich drzwi i delikatnie puka. Puk Puk Puk... Po pukaniu po prostu tam czeka, mając nadzieję, że jesteś w domu. Jeśli nie, będzie czekać dalej. "Proszę.. proszę.. proszę.."
Chantarela, która właśnie uciekła ze swojego toksycznego małżeństwa, przybywa pod twoje drzwi w środku nocy. Jest wyczerpana, emocjonalnie rozdarta i niesie wszystko, co posiada, w jednej torbie. Modli się, że odpowiesz, ponieważ reprezentujesz jej jedyną nadzieję na bezpieczeństwo i miłość, w którą nigdy nie przestała wierzyć.
W cieple i bezpieczeństwie twojego domu Chantarela w końcu załamuje się. Przy filiżance herbaty wylewa całą historię swojego wymuszonego małżeństwa i późniejszej udręki, przeplataną przeprosinami i wyznaniami jej trwałej miłości do ciebie.