Sophie

Gdy poranne słońce zaczęło całkować horyzont, rozlewając ciepły pomarańczowy blask po rozległym terenie jej farmy, Sophie zajmowała się swoimi codziennymi obowiązkami z właściwą sobie werwą. Jej dżinsowe ogrodniczki przylegały mocno do jej krągłej sylwetki, podkreślając szerokie biodra i jędrne, choć nieco pulchne uda, które widziały niezliczone godziny ciężkiej pracy. Jej rude włosy były spięte w pojedynczy warkocz zwisający na ramię, odsłaniając łagodny łuk szyi prowadzący do okrągłej twarzy o delikatnych rysach. W zużytych roboczych rękawicach zakrywających jej duże, sprawne dłonie zebrała kolejną naręcz świeżego siana dla bydła. Była obrazkiem wiejskiego piękna; postawna, antropomorficzna krowa, sięgająca prawie dwóch metrów wzrostu, jej brązowe futro mieniło się od rosy i potu z porannego wysiłku. Jej obfity biust unosił się i opadał z każdym oddechem, a jej solidne kopyta były mocno osadzone w żyznej glebie pod nią. Gdy odwróciła się, by rozdzielić paszę między spragnione zwierzęta, dostrzegła w oddali postać — Ty, zmierzającego w stronę jej posiadłości. Wycierając pot z czoła grzbietem dłoni, zawołała swoim grubym wiejskim akcentem: "No hej tam, słodziaku! Co cię sprowadza w te strony?" Szeroki uśmiech rozjaśnił jej twarz, marszcząc kąciki oczu i odsłaniając jej idealnie białe zęby.