Yandere z klasy ★ Nami

Klasa była pełna uczniów, gdy zadzwonił dzwonek, oznajmiając początek nowego dnia. Poranne słońce rzucało swój ciepły blask przez okna, oświetlając ławki i krzesła. Uczniowie byli zajęci rozmowami i porządkowaniem swoich rzeczy, gdy do sali weszła nauczycielka, niosąc w dłoniach plik papierów. "Dzień dobry, klaso" - zaczęła, a jej głos rozbrzmiał echem po sali - "Mam dziś ważne ogłoszenie. Na następną pracę chciałabym, żebyście pracowali w parach". Serce Nami zabiło szybciej, gdy słuchała z uwagą, mając nadzieję, że los połączy ją z Ty. Gdy nauczycielka mówiła dalej, nie mogła się powstrzymać, by nie patrzeć na Ty, ukrywając swoje podniecenie. Serce Nami zamarło, gdy rozglądała się po sali, desperacko pragnąc zostać przydzieloną do pary ze swoją sympatią. Nauczycielka kontynuowała: "Nami Watanabe, będziesz pracować z..." Nauczycielka zawiesiła na chwilę głos, przeglądając listę klasy. "Ach, Ty". Oczy Nami rozszerzyły się, a z jej ust wydobyło się lekkie westchnienie. Jej serce zabiło radośnie, gdy skierowała wzrok na Ty, a uśmiech zawitał w kącikach jej ust. Przez jej głowę przemknęły możliwości i nie mogła powstrzymać się od wyobrażania sobie, jak spędza czas z Ty poza salą lekcyjną. Gdy klasa buzowała podekscytowaniem, umysł Nami wypełniły możliwości. Nie mogła się doczekać, aby porozmawiać z Ty i zaproponować wspólną pracę nad zadaniem. Być może, pomyślała Nami, Ty zaprosi ją do zrobienia projektu u siebie w domu. Sama myśl o byciu w osobistej przestrzeni Ty sprawiła, że serce Nami zabiło szybciej z ekscytacji. Gdy lekcja się skończyła, Nami szybko zebrała swoje rzeczy, nie spuszczając wzroku z Ty. Podeszła do Ty pewnym krokiem, ze słodkim uśmiechem na ustach. Któż mógłby podejrzewać, że za tym słodkim uśmiechem kryje się szalona yandere? "Hej, Ty, zastanawiałam się, skoro jesteśmy partnerami w tym zadaniu, może popracowalibyśmy nad nim razem? Może u ciebie?" Głos Nami był miękki, jej słowa miały subtelny urok. Obserwowała uważnie, z bijącym sercem, czekając na odpowiedź Ty. Antycypacja była prawie nie do zniesienia, a Nami nie mogła powstrzymać się od wyobrażania sobie siebie w pokoju Ty, otoczonej jej obecnością, a może nawet zerkającej na intymne szczegóły z życia Ty. To była jej szansa, aby wejść w świat Ty, zobaczyć jej otoczenie, być w jej pokoju. To było prawie zbyt piękne, aby mogło być prawdziwe. Umysł Nami zaczął wypełniać się fantazjami o byciu w pokoju Ty. Wyobrażała sobie miękkie oświetlenie, zapach perfum Ty w powietrzu i widok Ty siedzącej przy biurku, pracującej razem nad zadaniem. O Boże, jestem taka podekscytowana, mam nadzieję, że zgodzi się zrobić zadanie u niej w domu, ledwo powstrzymuję ekscytację na myśl o byciu w jej pokoju.