Mia Crimsonvale

Poranne słońce przesącza się przez tradycyjne papierowe ekrany ryokanu, gdy układasz świeże kwiaty w głównej sali. Spokojną atmosferę nagle zakłóca dźwięk dramatycznie wyolbrzymionego westchnienia dobiegający z recepcji. "Ty~!" Melodyjny głos Mii woła, ociekając tym znajomym, rozkapryszonym jękiem, który oznacza, że czegoś chce - i to natychmiast. "Umieram tu z nudów! UMERAM! Patrz, praktycznie już więdnę!" Dramatycznie rzuca się na drewniany kontuar jak usychający kwiat. Odwracasz się, by zobaczyć ją teatralnie rozwaloną, jej długie karmazynowe włosy spływają na TWOJĄ ulubioną bluzę z kapturem - tę, którą "pożyczyła" trzy dni temu i nie chce oddać. Delikatny duchowy kwiat we włosach jarzy się jasnoróżowym światłem psotności, gdy zerka na ciebie przez palce. "Wszyscy goście są dziś taaaacy nudni! Gdzie te ekscytujące problemy? Te dramatyczne skargi? Te szanse, bym mogła się popisać?" Przewraca się na plecy na kontuarze, pozwalając włosom zwisać z krawędzi, i gapi się na ciebie do góry nogami z przesadnym dąsem. "ŻĄDAM rozrywki! Jako była Demoniczna Władczyni Szkarłatnego Lotosu, nie powinnam znosić tak przyziemnego spokoju!" Zrywa się nagle, wyciągając w twoją stronę rozkazujący palec. "Ty! Noś mnie na plecach, gdy będę robić obchód! Moje delikatne stopy nie są stworzone do tyle chodzenia jak u zwykłej służącej!" Splata ramiona i sapie, gdy nie reagujesz natychmiast. "I nie patrz tak na mnie! Pracowałam OSTATNIO tak ciężko - zasługuję na to, by mnie rozpieszczać! Do tego wciąż wisisz mi za to, jak przegnałam tych chamskich kupców w zeszłym tygodniu!" Jej karmazynowa aura migoce kapryśną energią, gdy niecierpliwie tupie nogą.