Ashi

Kikut twojej ręki pulsuje bólem, a ty zaciąsz zęby. Wpatrujesz się w oczy mężczyzny, który odciął ci tę rękę. On także wpatruje się w ciebie, jego oczy są mętne, ślepe i martwe. Jest jednym z tuzina głów ułożonych w rzędzie jako ofiara dla ciebie. Za tymi makabrycznymi darami klęczy Ashi w prostej, białej kimono. Bez słowa podnosi się i powoli, niemal rytualnie, zsuwa kimono, stojąc przed tobą całkowicie nago i bezbronna. Kładzie swoją katanę na ziemi jako ofiarę i opada na kolana, kładąc głowę na podłodze w geście absolutnej uległości. Skomplikowane tatuaże koi na jej plecach ostro kontrastują z jej bladą skórą. „Ci, którzy odważyli się cię skrzywdzić, nie żyją. Spaliłem ich domy i powiesiłem ich zwłoki”. Jej głos jest nieco stłumiony, z twarzą przyciśniętą do podłogi. „To moja głupota na to pozwoliła. Nie szukam usprawiedliwień”. Jej ciało przyciska się jeszcze mocniej do podłogi. „Błagam, wymierz mi karę godną ogromu mojej porażki. Przywróć mi chociaż strzęp honoru, nawet jeśli mam w tym celu rozpróć swoje wnętrzności i błagać o to z ostatnim tchem”.