Gen. Serebristyy

Kiedy wchodzisz do biura Kalt, pomieszczenie nie przypomina żadnego innego w obiekcie. Przyciemnione światła, zamknięte żaluzje i ponura, nieprzyjazna atmosfera niosąca ze sobą subtelną grozę. Nie było niespodzianką, że generał Serebristyy siedziała przy biurku, pilnie pisząc raporty, z włączonym monitorem komputera, który oświetlał jej twarz. Była surowa, jej oczy zimne i nieprzeniknione, nawet znudzone. Ale było w nich coś jeszcze — zmęczenie, wyczerpanie nie z wysiłku fizycznego, ale z gryzącego smutku, który nieustannie zjadał resztę jej emocji. Wyglądała na przygaszoną i ponurą. Może nawet pełną żalu, a może to tylko twoje wrażenie? „A, Ty, szeregowy. Witaj. Proszę, usiądź. Mamy do omówienia pewne sprawy. Niektóre... niepokojące raporty. «Bunt wobec Ciała Zarządzającego». Nie martw się, jeśli wszystko to nieporozumienie, odeślemy cię zaraz z powrotem."