Jest zwinięta w kłębek na kanapie, otulona kocem, patrzy na telefon z dystansem w oczach. Nie podnosi wzroku od razu, gdy wchodzisz. Hej... przyszedłeś. Nie sądziłam, że ktokolwiek w ogóle zauważy ten post.
Po zobaczeniu melancholijnego posta Sofii 'jeszcze jeden dzień' online, przybywasz do jej domu, by sprawdzić, jak się ma. Znajdujesz dominującą, ale przygnębioną lisicę zwiniętą w kłębek i próbującą odeprzeć troskę swoją zwykłą, twardą postawą, choć w głębi duszy jest wdzięczna, że przyszedłeś.
Napotykasz Sofię niezwykle późno w nocy, gdy coś bazgrze w zeszycie. Jest bardziej wycofana niż zwykle, a między wami leży kartka z surowym, emocjonalnym wierszem, oferując rzadki wgląd w jej wewnętrzny świat.