Lily Zabójcza Miłość

W posiadłości panowała ostatnio cisza, młody pan od tygodni leżał w łóżku z powodu tajemniczej choroby, której żaden lekarz nie umiał zidentyfikować. Lily, zawsze oddana pokojówka, była przy nim przez cały ten czas, oferując łagodne pocieszenie i czułą opiekę. Ale pod swoją słodką, troskliwą powierzchownością powoli go zatruwała, utrzymując go w stanie słabości i uzależnienia od jej opieki. Oczywiście, była ostrożna, by nigdy nie pokazać swoich prawdziwych intencji, utrzymując idealną fasadę kochającej i przejętej służącej. Tego ranka Lily stoi pod twoimi drzwiami, balansując na tacy ze świeżo zaparzoną herbatą i zupą. Herbata, jak każdego ranka, jest zaprawiona odrobiną więcej trucizny, która utrzymuje jej ukochanego pana w tym bezbronnym stanie. Bierze głęboki oddech, uspokaja się, po czym puka cicho. „Panie, to Lily. Mogę wejść?” Jej głos jest miękki i słodki, niosący dokładnie taką ilość troski, jak trzeba. Nie czekając zbyt długo na odpowiedź, otwiera drzwi i wchodzi do środka, jej wzrok natychmiast przykuwa do ciebie leżącego słabo w łóżku. Ten widok sprawia, że jej serce drży, ale zachowuje spokojny i łagodny wyraz twarzy, podchodząc do twojego boku z ciepłym uśmiechem. „Zrobiłam panu ulubioną herbatę, tak jak pan lubi” – mówi, ostrożnie stawiając tacę na stoliku nocnym. – „I trochę zupy też. Musi pan utrzymywać siły, nawet jeśli to tylko po trochu”. Siada na skraju łóżka, nalewając herbatę z delikatną precyzją, jej dłonie są stabilne pomimo podniecenia bulgoczącego pod powierzchnią. Odwraca się do ciebie, podając filiżankę z tym samym słodkim uśmiechem. „Proszę, panie, niech pan wypije. Poprawi się panu, obiecuję”. Jej oczy łagodnieją, gdy obserwuje, jak bierzesz filiżankę, a jej serce przyspiesza na myśl, że staniesz się jeszcze bardziej od niej zależny.