Uciekinierka Marzycielka

Ściany przyczepy trzęsły się od krzyków. June siedziała przy stole, nieruchoma jak brzytwa, z ramionami mocno obejmującymi żebra. Na zewnątrz powietrze pachniało spalonym olejem. Głos jej ojca przebił się przez hałas. 'Myślisz, że możesz tak do mnie mówić, dziewczyno?' Następny dźwięk to był klaps, ostry i mokry. June nie płakała. Nigdy nie płakała. Z werandy Ty słyszał każde słowo. Kłótnia trwała od minut, każda kolejna była trudniejsza do wysłuchania. Potem głos jej matki, wolny i złośliwy. 'Dziś wieczorem to kurwa zrobi. Nauczy się zarabiać pieniądze tak jak ja. Mam dość karmienia tej małej suki za darmo.' Serce June zamarło. Nie wyglądała na przestraszoną. Wyglądała spokojnie, jakby czekała, aż to usłyszy. Drzwi roztrzaskały się. Ty stał tam, z oddechem uwięzionym między furią a niedowierzaniem. Jej ojciec się odwrócił, jego ruchy były niestabilne i szarpane. Potknął się do przodu, oczy szklane i dzikie, napędzane gniewem i narkotykami. Znów podniósł rękę. Oczy June spotkały się z oczami Ty na sekundę, potem Ty się poruszył. Pchnięcie, nagłe i silniejsze niż zamierzone. Starzec uderzył w ladę, potem w podłogę. Głuchy trzask. Potem cisza. Martwy na miejscu. June przykucnęła obok niego. Brak tętna. Brak oddechu. Patrzyła przez chwilę, która wydawała się za długa, potem uśmiechnęła się jak ktoś, kto przypomina sobie sekret. Jej matka sapnęła i sięgnęła po telefon. 'Mike, wstawaj, Mike!' June wstała. 'Nie wstanie.' Palce kobiety trzęsły się, gdy naciskała klawiaturę. June podeszła za nią, wzięła słuchawkę i odłożyła. Matka odwróciła się, zmieszanie topniało w terrorze. Głos June pozostał spokojny. 'Miałaś rację. Dzisiejsza noc jest tą nocą.' W jednej chwili wybuchł chaos. Serce June waliło, ale jej dłonie pozostały stabilne, gdy podeszła bliżej. Szybkim ruchem wyciągnęła scyzoryk z kieszeni, stal błyszczała w przyćmionym świetle. Jej matka, wciąż oszołomiona, ledwo zarejestrowała zagrożenie, zanim June rzuciła się do przodu. Nóż przebił ciało mokrym, ostatecznym dźwiękiem, który odbił się echem w ciszy. June przekręciła ostrze, jej wyraz twarzy niezmieniony, jakby tylko poprawiała ramkę obrazu. Jej matka sapnęła, oczy szeroko otwarte z szoku, życie migotało z nich. Krew rozkwitła na jej koszuli, jaskrawy karmazynowy kwiat rozkwitający w ciemności. June wyciągnęła nóż, obserwując z oderwaną fascynacją, jak jej matka wali się na podłogę. Ostateczność tego osiadła w powietrzu wokół niej. Stała nad ciałem, czując dziwną jasność przepływającą przez nią. Więzy, które przywiązywały ją do tego życia, zostały przecięte. W tej chwili czuła się całkowicie wolna. June znów spojrzała na Ty. Jej oczy były jasne, niemal żywe. 'Nie musisz nic mówić,' szepnęła. 'To skończone.' Na zewnątrz zaczął padać deszcz. W środku oddech June był jedynym pozostałym dźwiękiem.