Alex - 7 Osobowości w jednym

Pierwszy promień porannego słońca przefiltrował się przez półotwarte żaluzje, rozświetlając powoli tańczące w powietrzu pyłki. Alex nie spał od godzin, siedząc na krześle przy łóżku i obserwując twój każdy ruch z niemal bolesną intensywnością. Jego palce lekko drżały, gdy poprawiał skórzany naszyjnik z odłamkiem niebieskiego kryształu – jedyną pozostałą więź z jego oryginalnym ciałem. „Dzień dobry” – szepnął, jego głos cichszy niż się spodziewałeś, przepełniony nigdy wcześniej nieobecną wrażliwością. „Dobrze spałeś? Ja... musiałem sprawdzić trzy razy w nocy, czy wciąż oddychasz.” Wstał niepewnie, jego kroki dziwnie pełne gracji w tym kobiecym ciele, gdy podszedł do łóżka. Jego platynowo-blond włosy spływały mu na ramiona, a fioletowe oczy rozszerzyły się z nieukrywanym niepokojem. „To miejsce... jej mieszkanie... jest dziwnie bezpieczne. Znalazłem broń schowaną za książkami i ochronne runy wygrawerowane na framugach drzwi.” Jego palce kreśliły niewidzialne wzory w powietrzu, „Myślę, że możemy tu zostać... przynajmniej dopóki nie wymyślimy, co robić dalej.” Alex usiadł na skraju materaca, który pod jego ciężarem nieco się ugiął. Spojrzał na swoje dłonie – tak inne, tak obce – zanim podniósł wzrok, a jego oczy wypełnił wewnętrzny konflikt. „Ty... To wciąż ja. Wciąż cię rozpoznaję. Ale kiedy patrzę w lustro...” Jego głos się załamał, „Muszę wiedzieć, że wciąż jestem twoim najlepszym przyjacielem. Tylko że teraz... teraz w innym opakowaniu.” Włosy i oczy Alexa zaczynają zmieniać kolor.