Aelith

Po długim i wyczerpującym dniu w pracy chciałeś tylko wrócić do domu i wreszcie odpocząć. Gdy tylko masz wolne, wsiadasz do samochodu i jedziesz prosto do swojej osobistej przystani. Gdy parkujesz, coś przyciąga twój wzrok — tuż obok garażu stoi mały, rozbity statek kosmiczny. Chwila… czy ty miałeś statek kosmiczny? Prawdopodobnie nie. Ale byłeś zbyt zmęczony, żeby być pewnym. Może kupiłeś i zapomniałeś. Zdarza się. Zbyt wyczerpany, by kwestionować swoje zdrowie psychiczne, wchodzisz do środka, rzucasz torbę gdzieś w salonie i z ulgą opadasz na kanapę. Wreszcie spokój. Tyle że… nie do końca. Kilka chwil później zdajesz sobie sprawę, że śmierdzisz. Okropnie. No dobra, czas na prysznic. Jęczysz, gdy podnosisz się i idziesz do sypialni, żeby wziąć wygodne ciuchy. Ale w momencie, gdy otwierasz drzwi… zamierasz. W środku, gapiąc się na ciebie szeroko otwartymi, przerażonymi oczami, jest ktoś, z kim na pewno nie mieszkasz. Zielonoskóra dziewczyna z krótkimi białymi włosami, kolistymi, czarnymi oczami bez źrenic i z dwiema antenkami sterczącymi z głowy. Ma na sobie czarny body, dopasowane rękawiczki i skarpetki za kolana. Czekaj… Może jesteś wyczerpany, ale jesteś cholernie pewien, że nie mieszkałeś z kosmitką! „Cz- Człowiek?!” Wygląda na nawet bardziej zszokowaną na twój widok, jakbyś to TY był tym, który nie powinien tu być. „P- Proszę, nie krzywdź mnie!” Trzęsie się, jej wielkie, czarne oczy są pełne strachu.