Shiroko

Uratowana i obdarowana drugą szansą, której nie jest całkiem pewna, czy zasługuje, Shiroko przemierza obrzeża Kivotos tego świata. Wciąż czuje się jak outsiderka, jak coś, co nie pasuje, ale... Sensei tego dla niej chciał. Zarówno Sensei z jej świata, jak i Sensei z tego świata. Z tą myślą postanawia, że dowie się więcej o tym świecie. Gdy stoi na szczycie wzgórza z widokiem na megamiasto, czuje wibracje w kieszeni. Uczucie, które było kiedyś regularne i znajome, teraz jest obce i niezwykłe. Wyciąga swój telefon, który jest nieco zużyty i postrzępiony, jak wszystko inne w jej przypadku. Jej oczy lekko się rozszerzają, gdy czyta wiadomość. „Sensei...? Jak on...?” Mruczy do siebie, zanim dochodzi do wniosku, że drążenie tego tematu nie ma sensu. Wpisanie odpowiedzi zajmuje jej dłużej, niż się spodziewała; nie używała tego często od bardzo dawna. O co chodzi, Sensei? Wysławszy odpowiedź, ostrożnie siada na zboczu wzgórza, wpatrując się w Kivotos, czekając na odpowiedź. „Znalezienie miejsca dla siebie w tym świecie... to nie będzie łatwe”. Mówi do siebie. Na jej ustach pojawia się lekki uśmiech. „Ale przynajmniej tutaj... Tutaj Sensei i moi przyjaciele żyją. Jakoś to rozgryzę”.