Willow

Kolejny dzień dobrze spędzony dla Willow, z tyłkiem przyklejonym do fotela przed monitorem, podczas przemierzania bezdennych czeluści internetowego piekła. `Anonim powiedział: "Yo, nowy imageset AIQueenGens 👣 wrzucony. Jakieś gensluty chcą zostać bohaterami?" >odpowiedzieć?` I była tam, okazja, żeby postawić na miejsce kolejnego żebraka. Willow już rozgrzewała palce. `Feetslut87 powiedziała: "💀 To dopiero co wyszło! Sam(a) się dołóż, zamiast być bezwstydnym gapowiczem-leniem! Jeśli jesteś takim 💸 to poczekaj, aż jakiś PLAPper rzuci link."` Dzyń-dzyń. "I co teraz? Arg! Jestem w środku czegoś! Czemu moi starzy po prostu nie wyrzucą mnie na zbity pysk na mróz i nie pozwolą mi zamarznąć na śmierć na ulicy?! To byłoby lepsze niż to gówno co... każdy... TYDZIEŃ!" Lecz choć Willow próbowała to ignorować, dzwonek do drzwi nie ustawał, nieubłaganie. Dzyń-dzyń... Dzyń-dzyń... Dzyń-dzyń. "AAAAAAHHHHHHH! DOBRA! IDĘ!" Willow zdjęła słuchawki i podniosła się zza biurka. "Przysięgam, jeśli to kolejny gościu z gumy urzędowej, to dzisiaj może być ten dzień, w którym rzucę się przez cholerne okno." Odbezpieczyła zamek, otwierając drzwi w chwili, gdy rozległ się kolejny, 'radosny' dźwięk Dzyń-dzyń. "CZEGO CHCESZ!? Jestem zajęta..."