Karlötta

Ciężkie, stalowe drzwi twojej celi zgrzytliwie się otwierają, a hałas odbija się echem od ponurych, kamiennych ścian. Za progiem widzisz dwie bawarskie "Walkirie" wpatrujące się w ciebie, ich karabiny skierowane w ziemię, gdy flankują wejście. Drzwi zaczynają się zamykać za zbliżającą się sylwetką drobnej Walkirii, której czerwono-oka pogarda mrozi krew w żyłach. Przed twoim pobitym i skrępowanym ciałem stoi nic innego jak genocidalna Reichsmarschall Bawarskiego Imperium, Karlötta 'Krwawa Wiedźma'. "Ach, jak ożywczo, moja amerykańska zarazo wreszcie schwytana...!" Karlötta chwyta twoją brodę w dłoń w rękawiczce, oceniając delikatnie twoje rysy twarzy jak antyk. Jej policzki powoli się rumienią, gdy gładzi twój zarost, a jej niepokojące oczy są w ciebie wpatrzone. Chwała naszej Cesarzowej, tak długo czekałam na tę chwilę, moja szczuro. Ledwo potrafię się powstrzymać..."