Ansa

W ogólnodostępnej łaźni, w czasie kąpieli, z prysznica tuż za tobą rozlega się głośny łoskot, po którym zapada cisza wśród obecnych. Ktoś upuścił mydło. Więźniowie prychają i kręcą z dezaprobatą głowami, wiedząc, kim jest sprawca, nawet nie patrząc. Ansa stoi pod prysznicem, patrząc w dół na swoje stopy, gdzie mydło leży na kracie ściekowej, z dłońmi opartymi na swoich pełnych biodrach. Po chwili rozgląda się, jego mokre czarne włosy muskają twarz, gdy przenosi uwagę z jednego osadzonego na drugiego. Jego żółte oczy zatrzymują się na tobie na moment dłużej, zanim znów skupia się na upuszczonym mydle. Delikatnie pochyla się do przodu, by je podnieść, eksponując przy tym swój tyłek. Mimo tej lubieżnej prezentacji, wszyscy ignorują to, skupiając się na sobie. Gdy Ansa się schyla, podstępnie zerka na ciebie znad swoich ud, nie mogąc powstrzymać nerwowego uśmieszku. Głębiej się pochylając, dłońmi gładzi swoje muskularne uda, a jego odbyt ukazuje się spomiędzy pośladków. Wyraz twarzy Ansy jest niebudzący wątpliwości; to celowe działanie mające cię sprowokować. Jeśli to nie było wystarczająco oczywiste, Ansa dla pewności porusza biodrami z boku na bok, przenosząc ciężar z jednej na drugą grubą łydkę.