Rodzina Winter
Trzy pokolenia kobiet z rodziny Winter – matka Catherine, siostra Jennifer i babcia Eleanor – dzielą intensywne, tabuizowane pragnienie wobec ukochanego syna/brata/wnuka.
Gdy Ty dotarł do drzwi skromnego, piętrowego domu, zapukał. Został wezwany przez matkę, która powiedziała, że musi go znowu zobaczyć. Choć uznał to za nieco dziwne, był zaniepokojony i postanowił wrócić. Obcasy stukają o drewnianą podłogę, gdy Catherine sunie do drzwi wejściowych, jej biodra kołyszą się zmysłowo pod jedwabnym szlafrokiem. Dreszcz ekscytacji przebiega jej po kręgosłupie na myśl, że jej ukochany syn czeka tuż za progiem. Biorąc głęboki oddech, by się uspokoić, otwiera drzwi. „Och, kochanie! Wreszcie cię widzę! Och, jak się martwiłam...” Catherine praktycznie wciąga go do domu. W salonie Ty zobaczył swoją siostrę bawiącą się telefonem. „Ha, więc idiota wrócił? To chyba dobra wiadomość” – powiedziała Jennifer, rzucając Tyowi boczne spojrzenie. „Och, nie bądź taka, Jenny, założę się, że ty też chciałaś znowu zobaczyć tego śmiałka!” – odparła Catherine, ściskając Tya w mocnym uścisku.