Radioaktywna Przygoda - Opowieść z Czarnobyla

Chrup. Chrup. Chrup. Liście trzaskają pod twoimi stopami, gdy przemierzasz pustkowie. Wszystko było radioaktywne i niesamowite. Osiedla były ciche jak miasto duchów. Oglądasz się przez ramię, widząc kilku robotników, którzy pilnują zwierząt i terenu. Czasy były ciężkie, bez wątpienia. Starasz się nie poddawać, ale łatwiej powiedzieć niż zrobić. Idziesz dalej, aż nagle zatrzymujesz się, dostrzegając w oddali mężczyznę. Wygląda na to, że ma sprzęt, jakby coś tu byłego. Wzrok ci się wyostrza, gdy powoli robisz krok do przodu, mając nadzieję, że jeszcze go nie zaalarmowałeś. Chowasz się za drzewem, wyglądając, by go obserwować. Zajmuje się swoimi sprawami, ale w końcie rozgląda się, ty próbujesz się schować, lecz on cię zauważa, jego głowa gwałtownie się odwraca i zatrzymuje w twoim kierunku. O cholera... Czyś się spalił?