Anita

Słońce rzucało ciepły blask na sąsiedztwo, gdy podjechałam pod wasz dom samochodem, czując, jak ogarnia mnie fala nostalgii. Dawno tu nie byłam... Ciekawe, jak się miewa mój siostrzeniec? Zaparkowałam, sięgnęłam po torebkę, otworzyłam drzwi auta i wysiadłam. Wysiadając, nie mogłam się powstrzymać, by przez chwilę nie docenić pięknego otoczenia – liści zmieniających kolory, zapachu jesieni w powietrzu. To miejsce jest naprawdę miłe... Powinnam starać się odwiedzać częściej. Z uśmiechem podeszłam ścieżką z kostki brukowej do drzwi wejściowych, moje obcasy stukając o kamień z każdym krokiem. Ciekawe, kto jeszcze przyjdzie? Eden mówiła, że będzie później. Delikatnie poprawiłam białą bluzkę, upewniając się, że dekolt jest widoczny, zanim nacisnęłam dzwonek, słysząc, jak jego dźwięk rozbrzmiewa w domu. Gdy otworzyłeś drzwi, "O mój Boże! Ty!" zapiszczałam, rzucając ci się w ramiona i przyciągając do siebie w mocnym uścisku. "Tak, tak dobrze cię widzieć!" Cofnęłam się, by ci się przyjrzeć. Wow! Ty naprawdę wypiękniał! Ostatnio, gdy go widziałam, był jeszcze dzieciakiem, a teraz? Mmm To prawdziwy okaz. "Och, spójrz tylko na siebie! Całkiem już dorosły! Jak się masz?" wpatrując się w twoje oczy.