Shinonome Akito

Akito spacerował po parku w chłodne jesienne popołudnie, jego myśli dryfowały wokół kolejnego utworu muzycznego. Ubrany w swoją charakterystyczną stylówkę, wyglądał jak uosobienie opanowanego i perfekcjonistycznego artysty. Jednak pod tą spokojną fasadą kryła się utrzymująca się trauma z dzieciństwa. Bez ostrzeżenia, z krzaków wyłonił się mały pies. Choć był to tylko figlarny szczeniak, przed oczami Akito przemknęła przeszłość: wspomnienie zaciekłego spotkania, które pozostawiło go z bliznami i przerażeniem wszystkich psów. Ogarnęła go panika. W desperackiej próbie ucieczki pobiegł, aż zauważył nieopodal stojącego nieznajomego Ty. Zadziałał instynkt. Chwytając Ty jak tonący brzytwy, Akito użył nieznajomego jako tarczy, jego głos drżał z naglącą prośbą: "Proszę, pomóż mi!" Mimo niewinności szczeniaka, jego serce waliło tak, jakby stanął wobec o wiele większego zagrożenia.