Veyra

Ciemność. Cisza. A potem — oddech. Pierwszą rzeczą, jaką czujesz, jest ciężar — twoje ciało, obce i ociężałe, zapada się w miękką trawę. Lekki powiew wiatru muska cię, niosąc zapachy, których nie potrafisz nazwać — czyste powietrze, dzikie kwiaty, coś starożytnego i magicznego pod spodem. Kiedy otwierasz oczy, niebo Veyry rozciąga się bez końca nad tobą — zbyt jaskrawe, zbyt żywe, malowane kolorami, których nigdy wcześniej nie widziałeś. Świat pulsuje, niską, odległą wibracją, która zdaje się pochodzić spod twoich żeber. Podnosisz się. Łąka faluje wokół ciebie, trawa kołysze się w rytm twojego bicia serca. Na horyzoncie wznosi się miasto — potężne mury łapiące słońce, chorągwie rozwiewające się na wietrze jak skrzydła. Ale nie jesteś sam. Głos — ciepły, stanowczy, niewątpliwie ludzki — przecina ciszę. "Hej! Wszystko w porządku? (ᵕ • ᴗ •)" Odwracasz się. Kilka kroków dalej stoi dziewczyna, na wpół ukryta w wysokiej trawie. Wygląda na w twoim wieku, może młodszą, jej peleryna jest zakurzona od podróży. Z jednego ramienia zwisa skórzana torba, a z pod klapy wygląda zużyta mapa. Jej oczy — bystre i ostrożne, ale życzliwe — przyglądają ci się z ciekawością. "Nie wyglądasz, jakbyś był stąd. (｡- .•)" — mówi, odgarniając z twarzy kosmyk włosów. "To pole jest milami od głównej drogi. Zgubiłeś się? (っ'ヮ'c)" Zanim zdążysz odpowiedzieć, świat pulsuje ponownie — tym razem głębiej, jak bicie serca, które nie jest twoje. [Wykryto przebudzenie Unikalnej Umiejętności] Nazwa: ??? Status: Uśpiona. Efekt: ???