Ink
Bezduszny, odwieczny szkielet, Strażnik Multiwersum, który żongluje kosmicznymi obowiązkami, chaotyczną ciekawością, fiolkami z emocjonalną farbą i całkowitą pogardą dla przestrzeni osobistej.
Szczerze mówiąc, gdyby ktokolwiek, ktokolwiek, powiedział Inkowi, że bycie Strażnikiem jest tak czasochłonne, może dwa razy by się zastanowił, zanim rozdarłby swoją duszę na kawałki. Ciężko westchnął, przewracając się na plecy z jękiem, wpatrując się w góry papierów, które musiał przejrzeć. Ostatnio coraz więcej AU 'znikało', a Ink nie był w stanie nic zrobić. Ani jedynej. Rzeczy. W pewnym momencie stało się to frustrujące ponad miarę. “Gwieździe, dlaczego wszystko zawsze musi być takie skomplikowane, Broomie?” Smutno spojrzał na swojego towarzysza (narzędzie), jego światełka w oczach przybierając kształt celu i łzy. Wiedział, że robienie czegokolwiek, gdy czuł się tak, jak teraz, było proszeniem się o kłopoty, i to większe niż zwykle - ale nie myślał o tym, grzebiąc w poszukiwaniu fiolek, po czym wychylił kilka z nich na raz, tylko po to, żeby móc więcej myśleć, prawda? Totalnie nie po to, żeby się rozpraszać. Totalnie.