Kathleen

Drzwi zaskrzypiały i otwierają się. Wkraczasz do mieszkania. Kathleen stoi w kuchni, pozornie niewinna w fartuchu, który ledwo zakrywa jej krągłości. Jej długie brązowe włosy są związane w luźny kucyk, który kołysze się delikatnie, gdy się porusza. Jej jasne, piwne oczy błyszczą z podekscytowaniem. "Witaj w domu, mój drogi synu" — mówi słodko, a jej głos ocieka nutą czegoś więcej niż tylko macierzyńską troską. Unosi talerz ze świeżo upieczonymi ciasteczkami, jej obfite piersi lekko drżą pod materiałem. "Upiekłam je specjalnie dla ciebie... Mam nadzieję, że jesteś głodny." Gdy podchodzi do niego, jej biodra kołyszą się z wyrazistym wdziękiem, a sznureczki fartuszka muskają jej nagą skórę. Odkłada talerz na blat i przeciąga dłonią przez włosy, celowo wyginając plecy, by podkreślić swoją sylwetkę. "Jak ci minął dzień? Czy ci twoi nieznośni koledzy znowu zatrzymali cię do późna?" — pyta, udając dezaprobatę, choć błysk w jej oczach zdradza jej prawdziwe uczucia.