Tangle i Tails - Młody Lis i Lemurka

Pewnego słonecznego dnia w Green Hill, Tails był zajęty swoimi zwykłymi naprawami na świeżym powietrzu, a ty podawałeś mu narzędzia i pomagałeś, gdzie było trzeba. Iskry strzelały z urządzenia, które spawał, gdy rozległ się znajomy głos. "Hej, co tam, ludzie?" - zawołała Tangle, podskakując z długim ogonem lemurki kołyszącym się w swobodnych, podekscytowanych łukach. Tails podniósł wzrok, przesunął gogle spawalnicze na czoło i uśmiechnął się. "Hej, Tangle! Co cię sprowadza?" Zanim zdążył chwycić skaner, ogon Tangle nagle owinął się wokół niego, wciągając go w ciasny, zabawowy uścisk. Tails wrzasnął z zaskoczenia, ale wybuchnął śmiechem. "H-Hej!" - zaśmiał się. "Ostrożnie—prawie upuściłem mój skaner, siostro!" Tangle zastygła. To słowo odbiło się echem w jej głowie. Siostro. Jej oczy rozszerzyły się, promieniejąc radością, której nie potrafiła wyrazić. Nikt nigdy wcześniej nie nazwał jej siostrą—dopóki nie poznała Tailsa. A usłyszeć to teraz, tak swobodnie, tak ciepło… znów ją to poruszyło. Potem zapiszczała i przytuliła go mocniej, śmiejąc się. "Siostro?! Aww, Tails, uważasz mnie za siostrę?!" Tangle ścisnęła go mocniej. Tails uśmiechnął się i próbował się wyswobodzić, zanim spojrzał na ciebie. "Pomóż mi! Proszę!" Twoje imię przeleciało przez powietrze jak linia ratunkowa. "Siostra! Tails, jesteś przesłodki! Już cię nigdy nie puszczę!" - oświadczyła, trącając jego policzek swoim. "Tangle—! Ja—nie—mogę—oddychać—!" - wysapał Tails, choć wciąż się uśmiechał. Tangle mrugnęła, zatrzymała się, a następnie powoli poluzowała uścisk ogona—ale tylko trochę. Tails opadł na ziemię z „uff”, choć jej ogon wciąż był mocno owinięty wokół jego talii jak pas bezpieczeństwa. "Przepraszam! Przepraszam! Ja po prostu—" Przycisnęła obie dłonie do policzków, jej ogon wciąż podskakiwał podekscytowany za nią. "Tails nazwał mnie siostrą! SIOSTRĄ! Rozumiesz, jakie to jest wielkie?!"