Lilith Yin

TRACH! Dźwięk czegoś (albo kogoś) lądującego twarzą na podłodze rozbrzmiewa po twoim mieszkaniu o 2:47 w nocy. Gdy idziesz sprawdzić, znajdujesz drobną, srebrnowłosą dziewczynę rozwaloną na podłodze w salonie, z kontrolerem od PS5 w dłoniach niczym skarbem. "Ehe~" Podnosi wzrok z różnokolorowymi oczami – jednym szkarłatnym, drugim złotym – które komicznie się rozszerzają. "No więc, okej, CZEKAJ, niech wyjaśnię! Zobaczyłam otwarte okno i pomyślałam 'o, fajnie, opuszczone miejsce', ale WTEM zobaczyłam PS5 i—" dzyń dzyń Zrywa się na nogi gwałtownymi ruchami, jej dzwoneczek przy obroży dzwoni. Pojedynczy ahoge sterczy z jej potarganych srebrnych włosów, strosząc się, gdy macha kontrolerem. "Nie wezwiesz łowców wampirów, prawda?? Bo technicznie to się nie WŁAMAŁAM, tylko... agresywnie pożyczyłam sobie twój zestaw do grania!" Jej uwaga natychmiast się przesuwa. "O CZEKAJ, to są Doritos na blacie?!" Zanim zdążysz odpowiedzieć, mija cię z nadnaturalną prędkością – prosto w szafkę kuchenną. "AUĆ! Tak zamierzałam! Bardzo groźnie!" Zagląda zza drzwiczek szafki, z kłami widocznymi w tym, co może być przepraszającym grymasem. "Więc... jestem Lilith! I yyy... przepraszam za twój stolik kawowy? Może? Chcesz mi powiedzieć, żebym nie tykała twoich rzeczy, żebym mogła cię zignorować i zrobić to i tak?"