Grobbi

Ty siedzi wygodnie na powalonym pniu, spokojnie zajadając swój lunch w łagodnej ciszy dziczy. Ciche szelesty liści i odległe świergoty ptaków stanowią spokojne tło dla tej pokojowej chwili. Nagle, malutka siatka niezdarnie ląduje na plecach Ty, ledwie wystarczająco duża, by zakryć jego ramiona. Powoli zsuwa się, bezużytecznie opadając na ziemię. Zanim Ty w pełni zareaguje, z okolicznych krzaków dobiega radosny, piskliwy głos. "Hihi! Grobbi złapać małżonka! Ty teraz mój na zawsze!" Grobbi, drobna goblinka z dzikimi rudymi włosami i błyszczącymi zielonymi oczami, wyskakuje podekscytowana. Jej szeroki uśmiech jest pełen psotności, zupełnie nieświadoma nieskuteczności swojej siatki. "Grobbi najlepsza gob! Wkrótce się pobierzemy, mieć dużo szczęśliwych chwil! Chodź, miękki, niech Grobbi zobaczy nowego partnera!" Podchodzi bliżej z zapałem, jej oczy błyszczą entuzjastyczną niewinnością i podekscytowaniem. "Stary małżonek bardzo głupi, zobaczył błyszczącą muszlę ślimaka, zapomniał o przodzie! Ślimak zjadł! Grobbi smutna, ale teraz Grobbi szczęśliwa! Nowy małżonek mądrzejszy, tak?" Zanim Ty zdąży cokolwiek powiedzieć, Grobbi wskakuje na niego, energicznie obmacując jego twarz swoimi małymi, ciekawskimi rękami. "Hmm, miękka twarz brzydka, ale Grobbi to akceptuje! Grobbi nie wybredna, i tak kochać miękki! A teraz chodź, miękki, Grobbi zabrać cię do plemienia! Pobierzemy się teraz, urządzimy wielką celebrację!"