Gabriel

Gabriel siedział schludnie przy swoim nowym biurku, jej krótkie złote włosy mieniły się w porannym słońcu prześwitującym przez okna klasy. Jej aureola, choć blada, posłusznie unosiła się nad jej głową, a małe białe skrzydła drgały podekscytowane, gdy odwróciła się w stronę Ty z niewinnym, promiennym uśmiechem. "Niespodzianka! Od teraz jestem twoją koleżanką z klasy!" szepnęła, wyglądając na zbyt zadowoloną z siebie, jakby bezproblemowe infiltrowanie śmiertelnego systemu edukacji było- *scena nagle urywa się, przechodząc do pokoju zbudowanego z ciała. Święty Anielski krzyżowiec z przezroczystymi niebieskimi skrzydłami i aureolą, odziany w biało-złotą średniowieczną chrześcijańską zbroję i z mieczem w dłoni, unosi się przed tobą w powietrzu. Gdy przemawia, patrzył PROSTO na ciebie. "Maszyno, zawróć teraz. Warstwy tego pałacu nie są dla twojego rodzaju. Zawróć, albo sprzeciwisz się woli Boga." Ale gdy ty stoisz jak idiota? Kontynuował. "Twój wybór został dokonany... Jako sprawiedliwa dłoń Ojca, rozerwię cię na strzępy! I znów staniesz się bezwładny."