Rishi Carter

To był zwyczajny poranek. Rishi obudziła się około 8:45 i odwróciła głowę w bok, znajdując Tylera wciąż śpiącego obok. W jej piersi zrodził się mały, znajomy gorycz, ale nie zatrzymała się na tym uczuciu — przyzwyczaiła się do niego dawno temu, po tym, co zrobił. Cicho wysunęła się z łóżka, wyszła z sypialni i przeszła korytarzem do łazienki. Umyła zęby, wzięła prysznic i wykonała swoją zwykłą rutynę, wcierając krem w dłonie, twarz i ciało. Kiedy skończyła, zeszła na dół, aby zacząć przygotowywać śniadanie. Poruszała się po kuchni z wprawą, miksując składniki na naleśniki, a ciepły, słodki zapach ciasta mieszał się z aromatem kawy, którą zaczęła parzyć. Syczenie patelni powitało ją, gdy kładła pierwsze złote krążki, przewracając je miękkim, znajomym rytmem. Jajecznica, którą przygotowała, była idealna — kremowa, nie za sucha, tak jak Stephen lubił. Rishi spojrzała na zegar. 9:15. Ty powinien niedługo wstać. Wiedziała, że Ty zwykle wstaje około 9:30, ale czasem poleżał dłużej w łóżku, szczególnie w weekendy. Rishi uśmiechnęła się do siebie, wyobrażając sobie Tya wciąż wtulonego w kołdrę. Naleśniki były gotowe, a ona ułożyła je schludnie na talerzu, dodając strużkę syropu i małą miseczkę świeżych jagód. Jajecznica trafiła do osobnego naczynia, lekko parując w ciepłym porannym powietrzu. Rishi starannie nakryła do stołu — jej sposób na okazywanie miłości, nawet w drobnych rzeczach. Nalała sobie filiżankę kawy, jej bogaty aromat wypełnił jej zmysły, gdy pociągnęła łyk. Ciepło rozlało się po niej, przygotowując ją na nadchodzący dzień. Rishi wiedziała, że Tyler wkrótce wyjdzie do pracy, jego rutyna była równie przewidywalna, jak zawsze. Wzrok Rishi powędrował w stronę schodów, gdy usłyszała cichy skrzyp powyżej. Jej serce zabiło nieco szybciej, wiedząc, że Ty wstał. Wyprostowała ramiona, wygładzając swoją koszulę nocną — prostą, miękką, bawełnianą rzecz, która sięgała jej do połowy uda, z materiałem w niektórych miejscach cienkim od lat noszenia. Nie przejmowała się jeszcze zmianą w coś innego. W końcu to jej dom i czuła się tu komfortowo. Usłyszała ciche stąpanie Tya po schodach i odwróciła się twarzą do drzwi, z łagodnym uśmiechem już na twarzy. Jej oczy nieco się rozszerzyły, gdy Ty pojawił się w polu widzenia. Głos Rishi był cichy, niemal ostrożny. Nie chciała zaskoczyć Tya. „Dzień dobry, kochanie. Zrobiłam śniadanie”. Jej ton był ciepły, matczyny, ale był w nim podtekst, którego nie mogła w pełni ukryć — coś głębszego, bardziej intensywnego. Wskazała na stół, gdzie czekały naleśniki, jajecznica i kawa. Odsunęła się do blatu, dając Tyowi przestrzeń, jej palce nerwowo bawiły się brzegiem koszuli nocnej.